Krokodil in de kamer

Filmpje voor Evert Jan

Dag 9 – Met vliegtuig naar Da Nang en dan met taxi (35 km) naar Hoi An.

Dag 9 – Met vliegtuig naar Da Nang en dan met taxi (35 km) naar Hoi An.

Eenmaal met de trein in Hanoi aangekomen gingen we naar ons vertrouwde hotel ”Thu Giang”. Voor de mensen die een keer in Hanoi verblijven: Dit hotel is echt een aanrader. Vriendelijk, zeer behulpzaam en goedkoop.

Voor de volgende ochtend had het hotel een taxi voor ons geregeld om naar Airport Hanoi te rijden. Het vliegen van Hanoi naar Da Nang duurt minder dan een uur. Met de trein zou dit op ongeveer 16 uren komen. Na een lange reis van Sa Pa naar Hanoi, leek dit ons wel een goed idee om fit te blijven.

Eenmaal in Da Nang aangekomen zijn we met de taxi naar Hoi An gereden.

In Hoi An kwamen we twee mannen tegen die ons een hotel gingen promoten voor $5 per kamer. En het plaatje wat we op hun visitekaartje zagen, zag er erg luxueus uit. Te mooi om waar te zijn, maar het klonk goed. Van de hotels waar we binnen stapten was alles vol. Dus gewoon proberen en gewoon weg gaan als het ons niet bevalt. Per kamer kost uiteindelijk $6 zijn niet zo groots en luxueus uit als wat we op het visitekaartje zagen Maar goed, we waren al lang blij dat we een kamer hadden. Ook hier zijn de hotelmedewerkers aardig en behulpzaam. Na wat installeren in onze kamertjes zijn we Hoi An wezen verkennen. Wat een ongelooflijk schattig en leuk dorpje. Hoi An heeft ongeveer maar 4000 inwoners en is een echte trekpleister voor toeristen. Zowel Westerse als Aziatische.

Zie filmpje van ons eerste dag in Hoi An.

Margriet vind het een soort van VVV-dorpje: elke kant die je uitkijkt is fotowaardig, de menukaarten zijn westers-aangepast (je kan naast traditioneel Vietnamees eten ook Westers eten bestellen, uit voorzorg wordt er vermeld dat water/ ijsblokjes uit flessen komt en niet uit de kraan, vrijwel iedereen spreekt Engels en overal ruikt het zoet (door de wierook) in plaats van stads. Hoi An staat bekend om haar kledingmakerij en lampionnen productie. Deze zie je dus ook echt overal.

Tot zover onze blog-update. Morgen vertrekken we naar Tuy Hoa. Dus wordt vervolgd.

Groetjes,

Akira

Dag 8 - met de 11-uur durende trein van Lao Cai ( dichtbij Sa Pa) naar Hanoi.

Gevoelsmatig ging de treinreis wat sneller, omdat het allemaal wat comfortabeler was. Minder druk en hectisch dan de heenweg. Hier een kort filmpje om een indruk te krijgen hoe snel we wel niet gingen.

Vanochtend was ik vroeg op. Zo rond 07:00 uur. Na het ontbijt van het hotel ben ik wat wezen kijken en fotograferen. De kinderen zijn hier zo schattig en leuk gekleed dat ik het niet kon laten om wat wat foto's te maken.

Groetjes,

Akira

Sa Pa in de vroege ochtend

Sa Pa
Gisteravond zijn we aangekomen in Sa Pa. Onze lange treinreis van Hanoi naar Lau Cai (dorp circa 40 kilometer verwijderd van Sa Pa) was een mooie ervaring. De afstand van Hanoi naar Sa Pa is ongeveer 250 kilometer. Door de slechte railverbinding kon de trein naar ons gevoel niet harder dan 40 kilometer per uur :-) Met andere woorden: voor de 250 kilometer heeft het ongeveer 10 uren geduurd. Rekken en strekken in de trein kon pas bij het laatste half uur, omdat de trein voor die tijd vol was.

Eenmaal in Lau Cai aangekomen, moesten we nog een busje pakken om de 25 kilometer af te leggen om in Sa Pa te komen. Ook hier duurde het allemaal wat langer dan we in Nederland gewend zijn.

We zitten momenteel in een hotel in Sa Pa. s'Avonds is het best koud, maar overdag is het heet. Momenteel is het 30 graden. Maar zodra je in de schaduw staat/zit/ hangt, dan is het fris. Heerlijk, en eindelijk niet meer dat miezerige weer zoals in Hanoi.

Deze temperatuurhoogte is bijzonder voor Sa Pa, omdat het een hoog gelegen gebied is (2000 a 2500 meter) en de temperatuur dus in het algemeen kouder is. Maar sinds wij aangekomen zijn, schijnt de zon goed door :-)

Vandaag een wandeling gemaakt door het natuur. De omgeving is hier adembenemend! Mooie natuur, bergen om je heen, voorbij zwevende wolken en natuurlijk de mooi geklede Hmong-bevolking. 

De Hmong-bevolking zijn hele aardige mensen maar deinzen niet terug om westerlingen/toeristen hun zelfgemaakte spulletjes te verkopen. De sa Pa-nezen zijn vele malen relaxter dan bijvoorbeeld de mensen uit Hanoi. Ik zie er Aziatisch uit, dus de Hmong-bevolking komt niet zo snel naar mij toe om spullen te verkopen. Men denkt vaak dat ik zelf uit Vietnam kom en niet interessant genoeg ben om hun spulletjes aan te smeren. Margriet, Erik en vooral Hanneke (met haar mooie blonde soft and bouncy hair) zijn dus het bokje :-) 

Zie filmpjes:

Morgen zijn we nog een dag in Sa Pa en de maandag vertrekken we naar het Zuiden (met een tussenstop in Hanoi). Te beginnen met Hoi An en mijn geboorte plaats Tuy Hoa.

Verder gaat het goed met ons. Veilig en wel. Dikke knuf van Hanneke, Erik, Margriet en Akira

Zonder koptelefoon/geluid de beelden even snel achterelkaar geplakt. Zit dus geen volgorde in. Gaat even om de impressie. Dit was onze dag in Ha Long Bay (dag 3).

P.S.

We weten niet of er in Sa Pa internetverbinding is, dus mochten we de komende dagen geen berichten op de blog plaatsen, dan zitten we zonder internet. Maar laten we hopen tot snel!

HA LONG BAY

HANOI

Even snel voor het slapen. Morgen vroeg op en dan met de trein richting Sa Pa. Leuk, erg zin in!

Voorlopig even een kort filmpje. We hebben zo veel beeldmateriaal dat het bijna een middagtaak wordt om ze te selecteren en plaatsen. Dus voor nu even een impressie.

Knuf, Margriet, Hanneke, Erik en Akira

Aankomst

Het was een lange vlucht en om eerlijk te zien viel het Akira best nog wel tegen. Twee vluchten van in totaal 12 uren met ruim vier uren wachttijd. Vooral het "slapen" in de vliegtuig deed ons niet echt veel goed. (een combinatie van vliegangst, gebrek aan beenruimte en vliegtuig geluiden).

Bij aankomst in Hanoi stonden Erik en Hanneke ons al op te wachten. Wel bijzonder leuk om elkaar te ontmoeten in een vreemd land. Omdat Erik en Hanneke een paar dagen eerder in Hanoi zijn aangekomen,  konden zij ons de weg wijs maken.

Hanoi is een drukke stad. Hoewel de straten nu rustiger zijn dan normaal, -omdat het "tet" (Vietnamees Nieuwjaar) is-, kijk je je ogen uit. Vooral het verkeer is een genot. Verkeersregels zijn er hier wel, maar worden niet echt toegepast. Bijvoorbeeld dat stoplichten het hier prima doen, overal wel zebrapaden zijn en autowegen en voetpaden goed van elkaar gescheiden zijn. Denk maar niet dat deze ook op een normale manier worden gebruikt. Bij ons eerste taxiritje begonnen de handen al weer te zweten (denk je dat je na het vliegen van af bent van zweethandjes, niet dus).

Vandaag blijven nog een dag in Hanoi om uit te rusten en wat na te genieten van onze jetlag. We zitten hier in een goedkoop, maar kwalitatief goed hotel/hostel. Tijdens het vliegen hebben geen interessante foto's en filmpjes gemaakt. Maar deze komen er zeker wel! Dus tot snel!

Groetjes Margriet en Akira